PETCHABUN (İHA) - Tayland'ın Petchabun şehrinde yaşayan 6 bin 500 Laoslu mülteci, şehrin sınırları dışına dahi çıkarılmıyor.
Petchabun'un Khao Ko İlçesi yakınlarında bir vadide yaşayan 6 bin 500 Laoslu mülteci, zor şartlar altında yaşamlarını sürdürmeye çalışıyor. Tayland Hükümeti'nin mültecileri ülkeden göndermek istemesine rağmen Laoslular'ın gidecek yeri olmadığı için Petchabun şehri sınırlarından dışarı dahi çıkarılmıyor. Laos'ta sosyalist yönetimin başa gelmesinin ardından yurtlarından kovulan mültecilere ülkeyi terk ederken arkalarından Laoslu askerlerin ateş açtığı belirtiliyor. Taylandlılar'ın 'Hmonglar' dediği mültecilerin hepsinin, Laos'tan CIA veya FBI'ya ajanlık yaptıkları gerekçesiyle kovulduğu öğrenilirken, Tayland'a geldikten sonra Amerika'dan yardım istediklerini söyleyen mülteciler, hiçbir cevap alamamış. Hayatlarını yaklaşık 4 yıldır Petchabun'daki bir vadide devam ettiren 'Hmonglar', işsizlikten şikayetçi.
Laos'ta demircilik yapan Nien Gung isimli mülteci, "Burada işime devam ettim ve benden başka demirci de yok zaten. Ancak burada evlerin çoğu ağaçtan yapıldığı için demircilikle ilgili çok az iş var" dedi. Laoslu mültecilerden Seung Let-ze de, "Laos hükümeti, bize bakmak bir yana bizi öldürmek istiyor. Bu yüzden Laos'a geri gitmek istemiyoruz. Ölmek istemiyorum, çocuklarımı büyütmek ve hayatımı sürdürmek için Tayland'a geldim. Tayland'dan başka hiçbir ülke bizi kabul etmedi. Tüm olumsuz şartlara rağmen burada yaşamaktan mutluyuz" şeklinde konuştu. Laos'u çok özlediğini ifade eden Kwan Tzen ise, "Burada Amerika'nın yardımını bekliyoruz, benim kuzenim orada. Çok uzun zamandır buradayız ve Amerika bizi hep yalnız bırakıyor. Kimse gelip bizi sormuyor. Kendi kendimize burada ölmemek için uğraşıyoruz.
Tayland bizi çok iyi karşıladı, bize gıda veriyor. Bu çok iyi ancak yine de ülkemizi özlüyoruz. Herkes biliyor ki biz Laos'a geri gidersek bizi vuracaklar. Dolayısıyla hiçbir yere gitme şansımız yok" diye konuştu.
Bir çoğu çocuk sahibi olan mültecilere tam anlamıyla sağlık ve gıda yardımı yapılamıyor. Çoğunlukla kaynatılmış marul ve pirinç yiyebilen mülteciler, ölmedikleri için mutlu olduklarını ifade ediyor. Mülteci kadınlar el işi yaparken, erkekler ise genelde evde bekleyip çocuklara bakıyor, ya da küçük inşaat işlerinde çalışıyor.