---
title: "Bugün 18 Mart, Çanakkale Zaferi'nin 100. yıl dönümü"
date: "2015-03-18 09:13:50"
author: "hakan.ozbek"
tags: "Güncel", "Çanakkale Zaferi"
canonical_url: "https://haber.mynet.com/bugun-18-mart-canakkale-zaferinin-100-yil-donumu-110101753838"
original_url: "https://haber.mynet.com/bugun-18-mart-canakkale-zaferinin-100-yil-donumu-110101753838"
---
# Bugün 18 Mart, Çanakkale Zaferi'nin 100. yıl dönümü
Çanakkale Zaferi'nin yıl dönümü olan 18 Mart'ta şiirler zaferi anlatıyor. Bugün 18 Mart Çanakkale Zaferi'nin 100. yıl dönümü... Tam 100 yıl önce, Çanakkale'de Türk ordusu, İttifak güçlerine 'Çanakkale geçilmez' dedi. 1. Dünya Savaşı'nın bütün şiddetiyle sürdüğü o yıllarda Türk ordusu, İttifak devletlerinin donanma güçlerine, Çanakkale'den geçilemeyeceğini gösterdi. Denizden başarılı olamayan İttifak devletleri, bugünden sonra bu kez kara saldırılarını sürdürdüler. İşte tam 100 yıl önce Türk ordusu, Çanakkale'de destan yazdı. Türk ordusunun zaferi İttifak devletlerinin boğazları ele geçirme ve Rusya'ya yardım gönderme çabalarını boşunabir hayal olduğunu ortaya koydu. İşte Çanakkale Zaferi'yle ilgili en güzel 18 Mart şiirleri...
**Çanakkale Destanı**
Yaşamaz ölümü göze almayan.  
Zafer, göz yummadan koşana gider.  
Bayrağa kanının alı çalmayan,  
Gözyaşı boşana boşana gider!
Kazanmak istersen sen de zaferi  
Gürleyen sesinle doldur gökleri  
Zafer dedikleri kahraman peri  
Susandan kaçar da coşana gider.  
Bu yolda herkes bir ey delikanlı  
Diriler şerefli ölüler şanlı  
Yurt için döğüşen başı dumanlı  
Her zaman bu şandan, o şana gider
Faruk Nafiz Çamlıbel
**18 Mart Çanakkale**  
Bulutlar sarmıştı her yanı,  
Kapkara bir geceydi,  
Yağmur,bardaktan boşalırcasına,  
Sağnak gibi yağıyordu,  
Yedi düvelin gemilerinden yükselen,  
Top,tüfek sesleri,  
Her yanı inletiyordu,  
Mustafa Kemalin askerleri,  
Aslanlar gibi dövüşüyordu,  
Ve Çanakkale kahramanca,  
Düşmana selam veriyordu,  
Kükrüyordu tepeden,  
Mustafa Kemal,  
Vatanıma ayak basacaksa düşman,  
Yaşamanın ne gereği var,  
En son nefer ölünceye kadar,  
Dövüşeceksiniz aslanlar,  
Görecek bütün dünya,  
Ne aslanlar doğururmuş,  
Emineler,Hatçeler,Ayşeler,Fatmalar.
Ali Osman Yılmaz
**Çanakkale Destanı**
Yıl 1915,  
18′indeyiz Martın.  
Kendine gel biraz!  
Pek tekin değildi Çanakkale’nin suyu,  
Geçilmez bu boğaz.  
Geçilmez bu boğaz..  
Bizi,  
Ne topun yıldırır,  
Ne kurşunun.  
Çünkü artık  
Başladı cengimiz.  
Er meydanında bulunmaz dengimiz.  
Sen misin Mustafa Kemal’im ileri diyen?  
İşte fırladık siperden.  
Sırtına yüklenmiş kahraman  
Seyit 276 kiloluk mermiyi,  
Koşuyor bataryasına ateşler içinden.  
Bu mermi denizlere gömecek Elizabet’i, Buvet’i.  
Yanıyor bugün Anafartalar yanıyor,  
Denizler yanıyor,  
Dağlar yanıyor.  
Zafer bizimdir artık  
Düşman zırhlıları batıyor.  
Türk’üm,  
Muzaffer olarak doğmuşuz bir kere.  
Bir karış toprak uğruna kimimiz şehit oluruz.  
Kimimiz gazi.  
Hiç değişmez bu yazı.  
Dünyada her yer geçilir belki  
Lâkin geçilmez Çanakkale Boğazı…
Fahri Ersavaş
**Çanakkale**  
Tarih On Sekiz Mart şerefli bir gün  
Sayısız şehidi an Çanakkale  
Conkbayırı tanık, çeliktir süngün.  
Sırtları boyadı kan Çanakkale
Denizden gemiler gülle attılar  
Nusret mayın döktü suda battılar  
Mehmetler zafere zafer kattılar  
Ağardı ufkunda tan Çanakkale
Milletim büyüktür devletler kurdu  
Vatandaş el ele savundu yurdu  
Kıyıya gelene tokadı vurdu  
Aldattı düşmanı zan Çanakkale
Cepheden cepheye Kemal önderdi  
Anzakları yendi geri gönderdi  
Kurşunlara karşı göğsünü gerdi  
Helâldir Ata’na şan Çanakkale
Sana Türk demişler bulunmaz dengin  
Damarındaki kan bayrakta rengin  
Yarattın destanlar hak için cengin  
Vatana fedadır can Çanakkale.
İbrahim Agâh Çubukçu
**Çanakkale**  
Övün ey Çanakkale, cihan durdukça övün!  
Ömründe göstermedin bin düşmana bir gün.  
Sen bir büyük milletin savaşa girdiği gün,  
Başına yüz milletin birden üştüğü yersin!
Sen savaşa girince mızrakla, okla, yayla.  
Karşına çıktı düşman çelikten bir alayla.  
Sen topun donanmayla, tüfeğin bataryayla,  
Neferin ordularla boy ölçtüğü yersin!
Nice tüysüz yiğitler yılmadı cenk devinden,  
Koştu senin koynundan çıkar çıkmaz evinden.  
Sen onların açtığı bayrağın alevinden,  
Kaç bayrağın tutuşup yere düştüğü yersin!
Toprağından fazladır sende yatan adamlar,  
Irmağın kanla çağlar, yağmurun kanla damlar.  
O cenkten armağandır sana kızıl akşamlar,  
Sen silahın inançla son sövüştüğü yersin!
Bir destana benziyor senin bugünkü halin.  
Okurken duyuyorum sesini ihtilalin.  
Övün ey Çanakkale, ki sen Mustafa Kemal’in,  
Yüz milletle yüz yüze ilk görüştüğü yersin!
Faruk Nafiz Çamlıbel
**ÇANAKKALE ZAFERİ**
Çanakkale Savaşı, I. Dünya Savaşı sırasında 1915–1916 yılları arasında Gelibolu Yarımadası'nda Osmanlı İmparatorluğu ile İtilaf Devletleri arasında yapılan deniz ve kara muharebeleridir. İtilaf Devletleri; Osmanlı İmparatorluğu'nun başkenti İstanbul'u alarak İstanbul ve Çanakkale boğazlarının kontrolünü ele geçirmek, Rusya'yla güvenli bir erzak tedarik ve askeri ikmal yolu açmak, başkent İstanbul′u zaptetmek suretiyle Almanya′nın müttefiklerinden birini savaş dışı bırakarak İttifak Devletlerini zayıflatmak amaçları ile ilk hedef olarak Çanakkale Boğazı'nı seçmişlerdir. Ancak saldırıları başarısız olmuş ve geri çekilmek zorunda kalmışlardır. Kara ve deniz savaşı sonucunda iki taraf da çok ağır kayıplar vermiştir.
Osmanlı İmparatorluğu, Almanya'nın Rusya'ya savaş ilan ettiğı 1 Ağustos 1914'ün hemen ertesi günü, Almanya ile bir ittifak antlaşması imzalamıştır. Bu antlaşma, imparatorluğun eninde sonunda Almanya'nın ana gücünü oluşturduğu İttifak Devletleri safında fiilen savaşa gireceği anlamına gelmektedir. Enver Paşa, fiilen savaşa girmeyi, seferberliğin tamamlanmamış olması ve Çanakkale Boğazı savunmasının tamamlanmaması gibi gerekçelerle ertelemeye çalışmıştır. Ancak Almanya, bir an önce savaşa fiilen girilmesi için baskılarını sürdürmüştür. Bu baskılar, Akdeniz'de İngiliz donanması önünden çekilen Goeben ve Breslau savaş gemilerinin İstanbul'a gelmesiyle bir oldu bittiye getirilmişti. Daha sonra Osmanlı Donanması'na bağlı bir grup gemiyle Karadeniz'e açılan bu gemiler 27 Ekim 1914 tarihinde Rus limanlarını bombalayınca Rusya, Osmanlı İmparatorluğu'na savaş ilan etmiştir.
Birleşik Krallık Donanma Bakanı Winston Churchill, 1914 yılı Eylül ayında Çanakkale Boğazı'nın donanmayla geçilerek İstanbul'un işgalini öngören bir planı Başbakan Herbert Asquith'e vermiştir. Plan, çeşitli evrelerden geçerek uygulamaya kondu ve Birleşik Krallık ve Fransa gemilerinden oluşan bir donanmanın Boğaz'a geniş çaplı saldırıları 1915 Şubat ayında başlatıldı. En güçlü saldırı ise 18 Mart 1915 günü uygulamaya konuldu. Ancak Birleşik Donanma ağır kayıplara uğradı ve deniz harekatından vazgeçmek zorunda kalındı.
Deniz harekatıyla İstanbul'a ulaşılamayacağı anlaşılınca bir kara harekatıyla Çanakkale Boğazı'ndaki Osmanlı sahil topçu bataryalarını ele geçirmek planı gündeme getirilmiştir. Bu plan çerçevesinde hazırlanan İngiliz ve Fransız kuvvetleri 25 Nisan 1915 şafağında Gelibolu Yarımadası'nın güneyinde beş noktada karaya çıkarılmıştır. İngiliz ve Fransız çıkarma kuvvetleri her ne kadar Seddülbahir ve Arıburnu sahillerinde köprübaşları oluşturmayı başardılarsa da Osmanlı kuvvetlerinin inatçı savunmaları ve zaman zaman giriştikleri karşı taarruzlar sonucunda Gelibolu Yarımadası'nı işgalde başarılı olamadılar. Bunun üzerine sahildeki kuvvetler takviye edilmek için Arıburnu'nun kuzeyinde Suvla Koyu'na 6 Ağustos 1915 tarihinde yeni kuvvetlerle bir üçüncü çıkarma yapılmıştır. Ancak 9 Ağustos'ta Kurmay Albay Mustafa Kemal'in Birinci Anafartalar Muharebesi olarak bilinen karşı taarruzunda İngiliz Komutanlığı ihtiyat tümenini ateş hattına sürerek sahilde tutunmayı ancak başarabilmiştir. Mustafa Kemal ertesi gün Kocaçimentepe – Conk Bayırı hattında yeni bir karşı taarruz gerçekleştirmişti, bu hattaki Anzak birliklerini de geri atmıştır. İngiliz ve Anzak kuvvetlerinin İkinci Anafartalar Muharebesi olarak bilinen genel taarruzları ise Osmanlı savunmasını aşamamıştır. Tüm bu gelişmelerin sonrasında İngiliz, Anzak ve Fransız kuvvetleri Gelibolu Yarımadasını 1915 yılı Aralık ayı içinde tahliye etmiştir.
