---
title: "Müjde Ar'la özdeşleşen Fahriye Abla şiirinin yazarı kimdir?"
date: "2020-09-07 08:22:49"
author: "Yasemin Artunc"
tags: "Yaşam", "Müjde Ar"
canonical_url: "https://haber.mynet.com/fahriye-abla-siiri-yazari-kimdir-hikayesi-nedir-fahriye-abla-siiri-kime-aittir-110106583855"
original_url: "https://haber.mynet.com/fahriye-abla-siiri-yazari-kimdir-hikayesi-nedir-fahriye-abla-siiri-kime-aittir-110106583855"
---
# Müjde Ar'la özdeşleşen Fahriye Abla şiirinin yazarı kimdir?
Gündemde sıkça araştırılanlar arasında Fahriye Abla şiiri kime aittir? sorusu yer alıyor. 2020 KPSS’de çıkan bu sorunun ardından Fahriye Abla şiiri yazarı kimdir, hikayesi nedir? Sorgulamaları arama motorları üzerinden sıkça yapılmaya başlandı.  
Fahriye Abla şiiri gündem konusu oldu binlerce kişi araştırmaya başladı. Sonrasında nasıl bir şiir olduğu da merak edilenler arasında yer aldı. Peki Fahriye şiiri kime aittir, hikayesi nedir? İşte yanıtı… 
![616x321-fahriye-abla-siiri-kime-aittir-fahriye-abla-siiri-yazari-kimdir-hikayesi-nedir-1599391215749](https://imgrosetta.mynet.com.tr/file/12227789/640xauto.jpg)
## FAHRİYE ABLA ŞİİRİ KİMİN? 
Şiirin yazarı Ahmet Muhip Dıranas'tır. 
Ahmet Muhip Dranas’ın bu çok sevilen şiirinin usta yönetmen Yavuz Turgul’un ilk yönetmenlik denemesine ilham verdi. Filmde meşhur Fahriye Abla’yı Müjde Ar canlandırdı. Film Türk Sinemasının en sevilen yapımlarından biridir.  
## FAHRİYE ABLA 
Hava keskin bir kömür kokusuyla dolar, 
Kapanırdı daha gün batmadan kapılar. 
Bu, afyon ruhu gibi baygın mahalleden, 
Hayalimde tek çizgi bir sen kalmışsın, sen! 
Hülyasındaki geniş aydınlığa gülen 
Gözlerin, dişlerin ve ak pak gerdanınla 
Ne güzel komşumuzdun sen, Fahriye abla! 
Eviniz kutu gibi bir küçücük evdi, 
Sarmaşıklarla balkonu örtük bir evdi; 
Güneşin batmasına yakın saatlerde 
Yıkanırdı gölgesi kuytu bir derede. 
Yaz, kış yeşil bir saksı ıtır pencerede; 
Bahçende akasyalar açardı baharla. 
Ne şirin komşumuzdun sen, Fahriye abla! 
Önce upuzun, sonra kesik saçın vardı; 
Tenin buğdaysı, boyun bir başak kadardı. 
İçini gıcıklardı bütün erkeklerin 
Altın bileziklerle dolu bileklerin. 
Açılırdı rüzgârda kısa eteklerin; 
Açık saçık şarkılar söylerdin en fazla. 
Ne çapkın komşumuzdun sen, Fahriye abla! 
Gönül verdin derlerdi o delikanlıya, 
En sonunda varmışsın bir Erzincanlıya. 
Bilmem şimdi hâlâ bu ilk kocanda mısın, 
Hâlâ dağları karlı Erzincan'da mısın? 
Bırak, geçmiş günleri gönlüm hatırlasın; 
Hâtırada kalan şey değişmez zamanla. 
Ne vefalı komşumdun sen, Fahriye abla! 
***Ahmet Muhip DRANAS ***
