---
title: "Nazım Hikmet ölüm yıl dönümünde anılıyor, işte Nazım Hikmet şiirleri"
date: "2015-06-03 11:50:52"
author: "bilge.akan"
tags: "Güncel", "Nazım Hikmet"
canonical_url: "https://haber.mynet.com/nazim-hikmet-olum-yil-donumunde-aniliyor-iste-nazim-hikmet-siirleri-110101867392"
original_url: "https://haber.mynet.com/nazim-hikmet-olum-yil-donumunde-aniliyor-iste-nazim-hikmet-siirleri-110101867392"
---
# Nazım Hikmet ölüm yıl dönümünde anılıyor, işte Nazım Hikmet şiirleri
Türk şiirinin mavi gözlü dev adamı Nazım Hikmet, 61 yıllık ömrüne sayısız dize, şiir sığdırmış, Türk edebiyatının en değerli isimleri arasında her zaman adı anılan usta bir kalemdir. Şiirleriyle ve eserleriyle hala içimizde yaşayan ve bundan yüzyıllar sonra da anılacak olan Nazım Hikmet'in hayatını kaybettiği tarih olan 3 Haziran 1963'ün yıl dönümünde, kendisini şiirleriyle anıyoruz. İşte Nazım Hikmet'in Türkiye'den Moskova'ya uzanan yaşamı ve birbirinden anlamlı Nazım Hikmet şiirleri...
**NAZIM HİKMET'İN HAYATI**
Nâzım Hikmet Ran (17 Ocak 1902 – 3 Haziran 1963), ya da kısaca Nâzım Hikmet, Türk şair, oyun yazarı, romancı ve anı yazarıdır. Siyasi düşünceleri yüzünden defalarca tutuklanmış ve yetişkin yaşamının büyük bölümünü hapiste ya da sürgünde geçirmiştir. Şiirleri elliden fazla dile çevrilmiş ve eserleri birçok ödül almıştır. Yasaklı olduğu yıllarda Orhan Selim, Ahmet Oğuz, Mümtaz Osman ve Ercüment Er adlarını da kullanmıştır. İt Ürür Kervan Yürür kitabı Orhan Selim imzasıyla çıkmıştır. Türkiye'de serbest nazımın ilk uygulayıcısı ve çağdaş Türk şiirinin en önemli isimlerindendir. Uluslararası bir üne ulaşmıştır ve dünyada 20. yüzyılın en gözde şairleri arasında gösterilmektedir. Şiirleri yasaklanan ve yaşamı boyunca yazdıkları yüzünden 11 ayrı davadan yargılanan Nâzım Hikmet, İstanbul, Ankara, Çankırı ve Bursa cezaevlerinde 12 yılı aşkın süre yattı. Nazım Hikmet, 1951 yılında Türk vatandaşlığından çıkarıldı; ölümünden 46 yıl sonra, 5 Ocak 2009 tarihli Bakanlar Kurulu kararı ile bu işlem iptal edildi. Mezarı Moskova'da bulunmaktadır.
**DAVALARI**
1925 yılından başlamak üzere şiirleri ve yazıları yüzünden birçok kere yargılandı. 1938 yılında orduyu ayaklanmaya kışkırtmaya çalıştığı gerekçesiyle 28 yıl 4 ay hapis cezasına çarptırıldı. İstanbul, Ankara, Çankırı ve Bursa cezaevlerinde 12 yılı aşkın kaldı. Bursa cezaevinde kaldığı yılları anlatan Mavi Gözlü Dev adlı film 2007 yılında vizyona girmiştir. Nazım Hikmet 1950 yılında bir af yasasıyla salıverildi. Ancak sürekli izlendiği ve çürüğe ayrıldığı halde 48 yaşında yeniden askerlik yapmaya çağrılması ve öldürüleceği yolundaki duyumlar üzerine yurtdışına kaçtı. 17 Haziran 1951 tarihinde Bakanlar Kurulu tarafından Türk vatandaşlığından çıkarılmasına karar verildi. Sovyetler Birliği'nde Moskova yakınlarındaki yazarlar köyünde ve daha sonra da, eşi Vera Tulyakova (Hikmet) ile Moskova'da yaşadı. Nazım Hikmet, Memleket dışında geçirdiği yıllarda Bulgaristan, Macaristan, Fransa, Küba, Mısır gibi dünya memleketlerini dolaştı, buralarda konferanslar düzenledi, savaş ve emperyalizm karşıtı eylemlere katıldı, radyo programları yaptı. Budapeşte Radyosu ve Bizim Radyo bunlardan bazılarıdır. Bu konuşmaların bir kısmı bugüne ulaşmıştır.
**ÖLÜMÜ**
Nazım Hikmet 3 Haziran 1963 sabahı saat 06:30'da gazetesini almak üzere 2. kattaki dairesinden apartman kapısına yürümüş ve tam gazetesine uzanırken geçirdiği kalp krizi sonucunda ölmüştür. Ölümü üzerine Sovyet Yazarlar Birliği salonunda yapılan törene yerli yabancı yüzlerce sanatçı iştirak etmiş ve tören siyah beyaz olarak kaydedilmiştir. Ünlü Novodeviçi Mezarlığı'nda (Новодевичье кладбище) gömülüdür. Mezar taşı siyah bir granitten olup meşhur şiirlerinden biri olan rüzgâra karşı yürüyen adam figürü taş üzerinde ebedileştirilmiştir. Şair Nâzım Hikmet'in 2008 yılının ilk günlerinde, eşi Piraye'nin torunu Kerem Bengü tarafından, Piraye'nin evrakları arasında, “Dört Güvercin” adında bir şiiri ve 3 adet tamamlanmamış roman taslağı bulundu.
**NAZIM HİKMET ŞİİRLERİ**
Nazım Hikmet'in sayısız şiiri ve eserleri bulunmaktadır. Bunlardan birkaçını ölüm yıldönümü sebebiyle derledik. İşte Nazım Hikmet şiirlerinden bazıları...
**CEVİZ AĞACI**
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,  
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,  
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.  
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.  
Yapraklarım suda balık gibi kıvıl kıvıl.  
Yapraklarım ipek mendil gibi tiril tiril,  
koparıver, gözlerinin, gülüm, yaşını sil.  
Yapraklarım ellerimdir, tam yüz bin elim var.  
Yüz bin elle dokunurum sana, İstanbul'a.  
Yapraklarım gözlerimdir, şaşarak bakarım.  
Yüz bin gözle seyrederim seni, İstanbul'u.  
Yüz bin yürek gibi çarpar, çarpar yapraklarım.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.  
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
**ÇOCUKLAR ÖLEBİLİR YARIN**
Çocuklar ölebilir yarın,  
hem de ne stmadan ne kuşpalazından  
düşerek te değil kuyulara filân;  
çocuklar ölebilir yarın,  
çocuklar sakallı askerler gibi ölebilir yarın,  
çocuklar ölebilir yarın atom bulutlarının ışığında  
ne bir santim kemik, ne bir damla kan,  
çocuklar ölebilir yarýn atom bulutlarının ışığında  
arkalarında bir avuç kül bile değil  
arkalarında gölgelerinden başka bir şey bırakmadan.
**BENCE ŞİMDİ SEN DE HERKES GİBİSİN**
Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor  
Onlardan kalbime sevda geçmiyor  
Ben yordum ruhumu biraz da sen yor  
Çünkü bence şimdi herkes gibisin
Yolunu beklerken daha dün gece  
Kaçıyorum bugün senden gizlice  
Kalbime baktım da işte iyice  
Anladım ki sen de herkes gibisin
Büsbütün unuttum seni eminim  
Maziye karıştı şimdi yeminim  
Kalbimde senin için yok bile kinim  
Bence sen de şimdi herkes gibisin
**BU VATANA NASIL KIYDILAR**
İnsan olan vatanını satar mı?  
Suyun içip ekmeğini yediniz.  
Dünyada vatandan aziz şey var mı?  
Beyler bu vatana nasıl kıydınız?
Onu didik didik didiklediler,  
saçlarından tutup sürüklediler.  
götürüp kâfire : "Buyur..." dediler.  
Beyler bu vatana nasıl kıydınız?
Eli kolu zincirlere vurulmuş,  
vatan çırılçıplak yere serilmiş.  
Oturmuş göğsüne Teksaslı çavuş.  
Beyler bu vatana nasıl kıydınız?
Günü gelir çarh düzüne çevrilir,  
günü gelir hesabınız görülür.  
Günü gelir sualiniz sorulur :  
Beyler bu vatana nasıl kıydınız?
**HÜRRİYET KAVGASI**
Yine kitapları, türküleri, bayraklarıyla geldiler,  
dalga dalga aydınlık oldular,  
yürüdüler karanlığın üstüne.  
Meydanları zaptettiler yine.
Beyazıt'ta şehit düşen  
silkinip kalktı kabrinden,  
ve elinde bir güneş gibi taşıyıp yarasını  
yıktı Şahmeran'ın mağarasını.
Daha gün o gün değil, derlenip dürülmesin bayraklar.  
Dinleyin, duyduğunuz çakalların ulumasıdır.  
Safları sıklaştırın çocuklar,  
bu kavga faşizme karşı, bu kavga hürriyet kavgasıdır.
**TÜRKİYE İŞÇİ SINIFINA SELAM!**
Türkiye işçi sınıfına selâm!  
Selâm yaratana!  
Tohumların tohumuna, serpilip gelişene selâm!  
Bütün yemişler dallarınızdadır.  
Beklenen günler, güzel günlerimiz ellerinizdedir,  
haklı günler, büyük günler,  
gündüzlerinde sömürülmeyen, gecelerinde aç yatılmayan,  
ekmek, gül ve hürriyet günleri.
Türkiye işçi sınıfına selâm!  
Meydanlarda hasretimizi haykıranlara,  
toprağa, kitaba, işe hasretimizi,  
hasretimizi, ayyıldızı esir bayrağımıza.
Düşmanı yenecek işçi sınıfımıza selâm!  
Paranın padişahlığını,  
karanlığını yobazın  
ve yabancının roketini yenecek işçi sınıfına selâm!
Türkiye işçi sınıfına selâm!  
Selâm yaratana!
**YAŞAMAK SENİ SEVMEK GİBİ**
Meydan yerinde kampana vurdu.  
Nerdeyse koguşlarin kapilari kapanir.  
Bu sefer hapislik uzun sürdü biraz:  
8 yil...
Yaşamak ümitli bir iştir, sevgilim.  
Yaşamak: Seni sevmek gibi ciddi bir iştir.
**DÜNYANIN EN TUHAF MAHLUKU**
Akrep gibisin kardeşim,  
korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.  
Serçe gibisin kardeşim,  
serçenin telaşı içindesin.  
Midye gibisin kardeşim,  
midye gibi kapalı, rahat.  
Ve sönmüş bir yanardağ ağzı gibi korkunçsun, kardeşim.  
Bir değil,  
beş değil,  
yüz milyonlarlasın maalesef.  
Koyun gibisin kardeşim,  
gocuklu celep kaldırınca sopasını  
sürüye katılıverirsin hemen  
ve âdeta mağrur, koşarsın salhaneye.  
Dünyanın en tuhaf mahlukusun yani,  
hani şu derya içre olup  
deryayı bilmiyen balıktan da tuhaf.  
Ve bu dünyada, bu zulüm  
senin sayende.  
Ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer  
ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak  
kabahat senin,  
— demeğe de dilim varmıyor ama —  
kabahatın çoğu senin, canım kardeşim!
