---
title: "TBMM'yi şoke eden ölüm"
date: "2013-12-19 14:38:38"
author: "Serkan Senol"
tags: "Yaşam"
canonical_url: "https://haber.mynet.com/tbmmyi-soke-eden-olum-110100909660"
original_url: "https://haber.mynet.com/tbmmyi-soke-eden-olum-110100909660"
---
# TBMM'yi şoke eden ölüm
Yoğun ve stresli bütçe görüşmeleri süren Meclis bir dramla sarsıldı. CHP İstanbul Milletvekili İhsan Özkes’in sekreteri Mihriban Bor, mesai bitiminde rahatsızlanmasının ardından hastaneye yetiştirilmeye çalışırken yolda yaşamını yitirdi. İkizlere hamile olan Bor’un bir erkek çocuğu kurtarıldı, ancak diğeri ölü doğdu.
Hürriyet gazetesinin haberine göre, Meclis’te milletvekilleri ve personeli üzüntüye boğan olay, 12 Aralık Çarşamba akşamı meydana geldi. Mesai saatlerinde genel durumu iyi ve neşeli olan Mihriban Bor, bürodan ayrıldıktan sonra kendisini almaya gelen eşi Ercan Bor’u bir süre sekreter arkadaşıyla birlikte bekledi. Bu sırada rahatsızlık belirtileri göstermesi üzerine arkadaşının “Gitmeyeyim, eşinin gelmesini bekleyeyim” teklifini reddeden Bor, “Ben iyiyim” diyerek arkadaşını gönderdi.
Eşinin aracında evine giderken rahatsızlanan Bor, Yüksek İhtisas Hastanesi’ne yetiştirilmeye çalışılırken yolda yaşamını yitirdi. 10 yaşında kızı olan Mihriban Bor’un, kalp kapakçığı rahatsızlığı, yüksek tansiyon ve şeker hastalığı nedeniyle riskli gebelik grubunda yer aldığı belirtildi. 7,5 aylık hamile olan ve ikiz erkek bebek bekleyen Bor’un bir bebeği hastanede kurtarıldı, ancak diğerini kurtarma çabaları sonuçsuz kaldı. Meclis Başkanvekili Meral Akşener ile parti sözcüleri Genel Kurul’daki görüşmelerde Özkes ve Bor ailesine başsağlığı dileyerek üzüntülerini ifade ettiler. Sekreterinin rahatsızlıklarıyla ilgili kendisine bilgi vermediğini belirten Özkes, şunları söyledi:
**KEŞKE SÖYLESEYDİ**
“Zaman zaman gözlerinin önünde morluklar, karartılar olurdu, ama ‘Rahatsız mısınız’ diye sorduğumda ‘İyiyim’ derdi. Rahatsızlıklarını bana hiç aksettirmedi. Özel bir durum olduğundan ben de fazla üstelemedim. Keşke beni bilgilendirseydi, daha erken izne ayrılabilirdi, rapor alabilirdi. Üstelik ilk çocuğunu da zorlukla doğurmuş. Bunu da sonradan öğrendim. Benim kızım da hamile, hem de aynı aylardalar, durumunu çok iyi anlayabilirdim. Benim sekretere bile ihtiyacım yok. Danışmanlar var, şoförüm var, çok rahat izin kullanabilirdi. Ama bu saatten sonra ne desek boş, neticede takdiri ilahi. Çocukları artık bize emanet.”
