Isınma 1,5 derecede tutulabilirse dünya nüfusunun yüzde 9'u (700 milyon kişi) en az 20 yılda bir aşırı sıcak dalgasına maruz kalacak. Sınırı aşıp 2 dereceye ulaşırsak bu oran yüzde 28'e yani 2 milyar insana çıkacak. Şimdiden 3 milyardan fazla insan iklime karşı savunmasız yerlerde yaşıyor ve 2025'teki 42 bin afet ölümünün 25 binden fazlası doğrudan aşırı sıcaklar yüzünden gerçekleşti.
1,5 derecelik ısınma senaryosunda küresel sel riskinde yüzde 100 artış beklenirken, 2 derecede bu risk yüzde 170'e fırlıyor. Sadece 2025 yılında yaşanan bu tarz aşırı hava olaylarının ve afetlerin küresel faturası 260 milyar doları buldu.
Buzulların erimesi ve okyanusların ısınması kıyıları doğrudan vuruyor. 2100 yılında 2 derece senaryosunda deniz seviyesi, 1,5 dereceye göre 10 santimetre daha yüksek olacak. Bu 10 santimetrelik fark bile 10 milyon insanı daha su baskını, kıyı erozyonu ve göç riskiyle baş başa bırakacak.
Okyanus yaşamının kalbi olan mercanlar ısınmaya ve asitlenmeye karşı çok hassas. Isınmayı 1,5 derecede tutsak bile 2050'ye kadar mercan resiflerinin yüzde 70'ini kaybedeceğiz. Ancak 2 dereceye çıkılırsa mercan resiflerinin neredeyse tamamı yok olacak.
Isınma 1,5 derecede kalırsa Arktik deniz buzunun yazın tamamen erimesi en az 100 yılda bir görülecek. Fakat 2 dereceye çıkıldığında bu süreç 10 kat hızlanacak ve Kuzey Kutbu en az 10 yılda bir yazı tamamen buzsuz geçirecek.
1,5 derecelik artışta böceklerin yüzde 6'sı, bitkilerin yüzde 8'i ve omurgalıların yüzde 4'ü darbe alıyor. 2 derece senaryosunda ise kayıp katlanıyor: Böceklerin yüzde 18'i, bitkilerin yüzde 16'sı ve omurgalıların yüzde 8'i doğrudan etkileniyor.
Sıcaklık artışı şehirlerde "ısı adaları" yaratarak çalışanları vuruyor. Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) verilerine göre 1995'te ısı stresine bağlı iş gücü kaybı 35 milyon kişiydi. Sıcaklıkların artmasıyla 2030'da en iyimser senaryoda bile bu kaybın 80 milyon kişiye ulaşacağı öngörülüyor.
Sınırı aşmanın artık hukuki bir bedeli de var. Uluslararası Adalet Divanı 23 Temmuz 2025'teki tarihi kararında iklim değişikliğini varoluşsal bir tehdit saydı ve Paris Anlaşması'ndaki 1,5 derece sınırını devletler için siyasi bir vaat olmaktan çıkarıp bağlayıcı bir yasal yükümlülük ilan etti. Yani emisyonların yüzde 75'inden sorumlu olan fosil yakıtları bırakmayan devletler uluslararası hukuk karşısında doğrudan sorumlu tutulacak.