Formula 1 sporu içerisinde yüksek mühendislik ve fiziksel yasaların optimal kullanımını barındırmaktadır. Pilotlar ve araçlar bir arada değerlendirilir. Bir pilotun başarısında aracının kapasitesi kritiktir. Mekanik şartların eşit veya yakın olduğu senaryolarda pilotaj becerisi ortaya çıkar. Bu sebeple F1 sıralamasında yer alan pilotlar genel olarak takımlarının mekanik kabiliyetleriyle değerlendirilir.
F1 araçlarının tasarlanması standart araç ve motor üretiminden ayrı değerlendiren devasa bir sektörü içerir. Mekanik ve mühendislik aşama spor özel şartlarda üretilir. Yani standart yol otomobillerinden farklı birçok dinamik ve mekanik farklılıklar mevcuttur. Tüm bu yüksek teknoloji gereksinimleri FIA tarafından onay sürecinden geçer. FIA her donanımsal eklentiyi belirli standartlarda değerlendirir. Bu hem sürüş güvenliği hem takımlar arasındaki rekabetin sürdürülebilirliğinde ekonomik eşitliğin sağlanması için yapılan bir uygulamadır.
FIA sınırlamaları ve mekanik imkanların geliştirilmesinin doğal zorluğu, en küçük detayların dahi belirleyici olmasına sebep olmaktadır. F1'de araçların yüksekliği mühendislik imkanlarıyla fiziksel yasaların en belirleyici olduğu kriterler arasındadır.
F1 araçlarındaki sınırlamalar ve yarışların rekabeti, doğa yasaları konusunda etkileyici çözümler bulunmasını sağlamaktadır. F1 mühendisliği en hızlı aracın en güçlü motordan ibaret olmadığı belirlemiştir. Araçların hızlanmasında akışkanlar mekaniği, sürtünme kuvveti ve aerodinamik etki gibi temel fiziksel etkiler kullanılmaktadır. Çünkü F1 düzlem üzerinde hızlanmaktan ibaret değildir.
Yarışlardaki ani virajlar, dönüşler, yavaşlama ve hızlanma gibi dinamik aşamalar mevcuttur. F1 araçlarının yakın olmasının temel nedeni, akışkanlar mekaniği ve araç dinamiğinin optimal hale getirilmesidir. Formula 1 aracının viraj alma kapasitesi lastiklerin yere uyguladığı baskıdan oluşan sürtünme kuvvetine bağlıdır. Bu aracın yere uyguladığı dikey kuvvettir. Yol otomotivinde bu etki aracın mekanik ağırlığından gelir. F1 araçlarında ise araç olabildiğince hafif olmalıdır. Bu sebeple araç yere yakın olarak tasarlanarak lastiklerin yere uyguladığı dikey kuvvet arttırılır. Bu durum "downforce" olarak ifade edilir.
Downforce aracın tabanının ters çevrilmiş bir uçak kanadı gibi çalıştırılmasıyla elde edilir. Aracın altından geçen hava, daralan bir kanalda hızlanır. Akışkanlar mekaniğinde bu duruma Venturi etkisi denir. Hızlanan hava akışı, Bernoulli prensibine göre basıncı düşürür. Alt taraftaki basınç düşünce, üstteki daha yüksek basınç aracı yere doğru iter. Aracın üstten basılarak itilmesi lastiklerin zemine uyguladığı sürtünme kuvvetini arttırır. Araç zemin üzerinde "kayarak" ilerler. Bu durum lastiklerin yol tutuşunu güçlendirir. Hatta lastiklerin ısıtılması da bu etkiyle ilgilidir.
F1'de temel amaç lastiklerin sürtünme kuvvetini kullanarak zeminle neredeyse birleşik hale getirilmesidir. Aracın alçak bir tabana sahip olması araç dinamiğini de güçlendirmektedir. Araç daha düşük bir ağırlık merkezine sahiptir. Bu sayede hızlanma sırasında karşıt kuvvet araç üzerinde bir noktada toplanmaz. Lastik yükleri dengede kalır ve mekanik tutunma artar. Yani aracın yere yakın şekilde tasarlanarak aerodinamik etkinin iyileştirilmesi Formula 1 araçları için motor kuvvetinden dahi daha önemlidir.
markasıdır.
Haber Gönder
