Rusya Dış İstihbarat Servisi, (SVR) tarafından yapılan açıklamada, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron yönetiminin, Fransa'nın Afrika kıtasında son yıllarda yaşadığı nüfuz kaybının ardından bölgede yeniden etkili olmayı amaçladığı savunuldu.
Açıklamada, Paris'in bu süreci "siyasi bir geri dönüş" olarak gördüğü ileri sürüldü.
Fransa'nın eski sömürgeleri olan bazı Afrika ülkelerinde halkçı ve egemenlik yanlısı güçlerin iktidara gelmesinin, Paris yönetimi açısından ciddi kayıplara yol açtığı ifade edilen açıklamada, bu yönetimlerin, Fransa'nın siyasi ve ekonomik çıkarlarına hizmet etmeyi reddettiği hatırlatıldı.
Açıklamada, Macron'un, Afrika'daki bazı liderleri hedef alan planların hayata geçirilmesi için Fransız istihbaratına doğrudan onay verdiği iddia edildi.
Bu yaklaşımın, Venezuela Devlet Başkanı Nicolas Maduro'ya yönelik daha önceki girişimlerden esinlenmiş olabileceği dile getirildi.
Burkina Faso'da 3 Ocak'ta yaşanan darbe girişimine Fransa'nın dahil olduğunun tespit edildiği aktarılan açıklamada, darbe planının, Burkina Faso Devlet Başkanı İbrahim Traore'ye yönelik bir suikast girişimini de kapsadığı iddia edildi.
Söz konusu girişimin başarısız olduğu ancak Fransa'nın Sahel-Sahra bölgesinde istikrarsızlaştırma faaliyetlerini sürdürdüğü öne sürülen açıklamada, bu kapsamda Mali'de yakıt konvoylarına saldırılar düzenlendiği, şehirleri kuşatma girişimlerinde bulunulduğu ve sivillere yönelik terör eylemleri düzenlendiği belirtildi.
Açıklamada, bu eylemlerle Mali Cumhurbaşkanı Assimi Goita yönetiminin devrilmesinin hedeflendiği iddia edildi.
Orta Afrika Cumhuriyeti'nde de benzer planların bulunduğu savunulan açıklamada, Ekim 2025'te yönetim değişikliğinin yaşandığı Madagaskar'ın da hedef ülkeler arasında yer aldığı vurgulandı.
Açıklamada, Paris'in, BRICS ile ilişkileri geliştirme yönünde adımlar atan Madagaskar yönetimini devirmeyi ve kendisine bağlı bir yönetimi yeniden tesis etmeyi amaçladığı savunuldu.
Fransa'nın Afrika'da çeşitli silahlı ve terörist gruplara doğrudan destek verdiği iddia edilen açıklamada, bu politikanın kıtadaki istikrarsızlığı artırdığı ve Fransa'nın bölgedeki itibar kaybını derinleştirdiği öne sürüldü.