Sporun en kapsamlı ve kapsayıcı organizasyonu Olimpiyat Oyunlarıdır. Olimpiyat Oyunları Antik Yunan'da düzenlenen tarihi spor müsabakalarına dayanmaktadır. Olimpiyatları yeniden canlandırma fikri 19. yüzyılın sonlarında gerçeklemiştir. İlk modern Olimpiyatlar, 1896 Paris Olimpiyatlarıdır.
Pierre de Coubertin, Antik Yunan'da yer alan ve dönemin koşullarında spor medeniyetlerini kapsayan oyunların yeniden başlatılması vizyonuna sahipti. Coubertin, savaşlarla çalkantılı bir dünyada ülkelerin barış içerisinde bir araya gelmelerinde Olimpiyatları bağlayıcı güç olarak görmüştür. Nitekim modern Olimpiyat Oyunları başladığı tarihten itibaren sadece 1. Dünya Savaşı (1916) ve 2. Dünya Savaşı (1940-1944) dönemlerinde sekteye uğramıştır. Olimpiyat Oyunlarının barış dönemlerine denk gelmesi tesadüfi değildir. Sporun ruhundaki barış ortamı Olimpiyatların temel ilkesinden birisidir. 1988 Seul Olimpiyatları'nda kaldırılıncaya dek bu ilke güvercin uçurulmasıyla temsil edilmekteydi.
Olimpiyatlarda beyaz güvercin uçurulması tarihsel ve mitolojik bir simgeye dayanan köklü bir gelenektir. Antik Yunan, Roma ve Semavi dinlerde beyaz güvercin barış ve huzur anlamına gelmektedir. Olimpiyatların tarihsel olarak paylaştığı ortak felsefi sembolizmdir. Ülkelerin Olimpiyatlarda mücadele etmesi, birbirlerini düşman yerine rakip olarak benimsemesi ve kültürler arasındaki bağın güçlenmesine yönelik güçlü bir metafordur.
Olimpiyatlarda beyaz güvercin uçurulması uzun süre yürürlükte kalmıştır. Ancak zaman içerisinde bu uygulamaların birtakım sorunlara yol açtığı görülmüştür. Öncelikle binlerce güvercini bir araya toplayıp seremoni vaktine dek bekletmek zorluydu. Hayvanların beslenmesi, barındırılması ve organize edilmesi çeşitli sorunlara yol açmıştır. Ayrıca seremoni esnasında gerçek bir kaosa neden olabilmekteydi. Binlerce kuşun aynı anda salınması kuşların uçacakları yön konusunda belirsizliğe sebep olmaktaydı.
Kuşlar açısından da stres dolu bir ortam söz konusudur. Stadyumdaki kalabalık, gürültü ve havai fişek gibi patlayıcıların kullanılması kuşlarda gerginliğe sebep olmaktaydı. Kuşların hareket yönleri, tuvalet ihtiyaçları ve uçmaları etkilenmekteydi. Güvercinlerin kafeslerde bir sorunken salındıktan sonra ait oldukları yere dönmede yaşadıkları zorluk başka bir problemdi. Ayrıca bu kuşların toplanma şekilleri, çiftleşmeleri ve göç yolları gibi etik tartışmalar mevcuttu.
Güvercinlerin kullanılmasının tartışıldığı zamanlar sırasında 1988 Seul Olimpiyatları'nda yaşanan bir facia konunun sonucunu belirlemiştir. 1988 Seul'de başlangıç seremonisinde serbest kalan güvercinler Olimpiyat Meşalesinin yakıldığı dev kazana konmuştur. Meşaleyi yakan görevlilerin kuşları fark etmemesi büyük bir felakete sebep olmuştur. Olimpiyatların canlı yayınlanması milyonlarca insanın bu görüntüleri canlı olarak izlemesiyle sonuçlandı.
Barışın sembolü olan güvercinlerin böyle bir felakete kurban gitmesi oldukça trajiktir. Hayvan hakları savunucuları ve vicdani şikayetler sonucunda Olimpiyat Komitesi harekete geçti. Komite, resmen duyurmadan uygulamayı ivedilikle yürürlükten kaldırmıştır. Canlı hayvanların kaldırılması 1988 Seul'den beri geçerli olan bir durumdur. Beyaz güvercinlerin sembolik değeri çeşitli ışıklandırma, hologram, animasyon ve dansçı performansları sırasında kullanılan dans figürleriyle yaşatılmaktadır.