Solucanların bir türü olan toprak solucanları, karasal omurgasızlardır. Hermafrodit özellikte olan toprak solucanları hem erkek üreme organına hem de dişi üreme organları ile genital açıklıklara sahiptirler. Çiftleşme esnasında iki toprak solucanı birbirlerinin yumurtalarını döllerler ve sperm alışverişinde bulunurlar.
Yüzeyde sürünme hızları farklı türler arasında değişiklik gösterebilmektedir. Toprak solucanları önce uzun adımlar atarlar. Daha yüksek adım sıklığı ile de daha hızlı sürünürler. Daha büyük boyutlardaki solucanlar kendilerinden daha küçük olan solucanlardan daha yüksek bir mutlak hızda sürünmektedirler.
Toprak solucanları halkalı solucan adı ile de bilinmektedirler. Silindirik bir vücut yapısına sahiptirler. Birçok solucan türü toprağın yüzeyinde ya da altında yaşarlar. Ancak yaşam alanlı seçimlerini etkileyen çeşitli unsurlar bulunmaktadır. İki temel faktör ise bitki örtüsü ve iklimdir. Genel olarak solucanlar soğuk ya da aşırı kuru olan yerlerde yaşayamazlar.
Uzun süren yağmurlardan hemen sonra etrafta çok sayıda toprak solucanı görülebilmektedir. Bazı kişiler bu durumun nedeninin solucanların toprağın altında boğulmamak için yüzeye çıktıkları şeklinde açıklamaktadır. Ancak gerçek ve bilimsel açıklaması daha farklıdır.
Şiddetli ve uzun süreli olan yağmurlardan sonra toprak solucanları yüzeye çıkar. Toprak solucanlarının yağmur sırasında toprağın altına sızan yoğun su nedeni ile boğulmamak için dışarı çıktıklarının düşünülmesi halk arasında çok yaygın olan ancak bilimselliği bulunmayan bir düşüncedir.
Toprak solucanları derileri üzerinden oksijen soluyarak karbondioksit üretirler. Bu canlılar bilinenin aksine hayatta kalabilmek için nemli bir deriye gereksinimleri vardır. Solucanlar suyun altında günlerce hayatta kalabilirler. Bu nedenle de yağmurun onları boğmaları mümkün değildir.
Nem gereksinimi toprak solucanları için hayati bir önem taşımaktadır. Bu nedenle toprak solucanları hava kuru olduğu zaman yüzeye çıkamazlar. Ancak yağmurlardan sonra dışarıda yeteri kadar nem bulunduğu için toprak solucanlarının bu süreçte yüzeye çıkması onlar için bir risk taşımamaktadır.
Toprağın üzerinde altında olduğundan çok daha hızlı hareket edebilen toprak solucanları dışarıda yeteri kadar nem olduğu zamanlarda yüzeye çıkmayı tercih ederler. Bunun dışında yağmur damlalarının toprağın üzerinde yarattığı titreşimler solucanları avlayan köstebekler gibi canlıların yarattığı titreşimlere benzemektedir.
Solucanları çoğu zaman avcılardan kaçabilmek için kendilerini toprağın üzerine atabilmektedirler. Dolayısı ile de çevrede avcıların olduğunu zannedip yanılarak toprağın üzerine çıktıkları da olmaktadır. Toprak solucanları toprağın üzerinde ya da altında yaşayabilmektedirler. Yaşam alanlarını bu nem gereksinimleri nedeni ile iklimlere ve bitki örtülerine göre belirlerler. Soğuk ve kuru ortamlar toprak solucanları için uygun yaşam ortamları değildir.